“Ik ben gehuwd met mijn overnemer: we geven en nemen”

Op zoek naar kapitaal én een netwerk

Tim Van den Bussche richtte Move2Green op in 2019, toen elektrische mobiliteit nog in de kinderschoenen stond. Hij begon als retailer van elektrische wagens, tot er meer en meer vraag kwam naar verhuur. “Verhuur is een stuk kapitaalintensiever dan verkoop. Om onze vloot ter waarde van 1,5 miljoen euro uit te breiden, gingen we op zoek naar een overnemer.” De keuze viel op Imacar, een Oost-Vlaamse mobiliteitsgroep. Bij die instap ondersteunde SBB het volledige traject, van de waardering en financiële analyse tot de structurering en afronding van de deal. Imacar nam uiteindelijk 50% van de aandelen over.

“In de beginjaren kon ik me als pionier onderscheiden, maar op een bepaald moment kwamen de gevestigde waarden erbij, en vanaf dat moment was het eten of gegeten worden. Ik zocht dus niet enkel geld, maar vooral een grote partner met een netwerk. Door mee aan de top van de voedselketen te gaan zitten in verkoop, wou ik mijn toekomst en innovatievermogen verzekeren.”

Sputterende markt

Toen Imacar instapte, draaide Tims kortetermijnverhuur erg goed. Move2Green bestelde veel extra wagens om op te schalen. Maar de markt hield zich niet aan het businessplan. Chiptekorten zorgden voor lange wachttijden, en kort daarna sloeg de schaarste aan elektrische wagens om in een overaanbod. Merken begonnen hun prijzen te verlagen. Bestellingen die bij ondertekening interessant leken, bleken plots niet langer rendabel.

“Op dat moment was deel uitmaken van een grote groep een vloek en een zegen”, zegt Tim. “Enerzijds had ik veel geld achter mij, waardoor ik eigenlijk niet failliet kon gaan. Anderzijds nam ik mijn beslissingen niet meer alleen. Toen we een bestelling van 1 miljoen euro hadden staan met een boeteclausule van 34.000 euro, heb ik de Raad van Bestuur geadviseerd om die boete te slikken. Die bestelling was op dat moment immers niet meer rendabel. Maar de Raad van Bestuur heeft me niet gevolgd, waardoor ik anderhalf jaar keihard heb gewerkt om dat verlies in winst om te zetten. Het is gelukt. Ik ben overschakeld naar verhuur op langere termijn. Eigen laadpalen, laadpassen en software zorgen voor recurrente inkomsten. Maar het heeft me slapeloze nachten bezorgd.”

“Ik ben dankbaar voor de kansen die Imacar me geboden heeft. Ik kan er altijd uitstappen; dan verlies ik enkel mijn inzet. Maar ik heb het vertrouwen van een grote groep en ik heb geen cashflowprobleem meer. Dat is me dat harde werk meer dan waard.”

De tanker en de speedboot

Bij de overname door Imacar wilde Tim zijn eigen koers blijven varen. “Voor mij was het essentieel dat Move2Green een aparte tak bleef. Ook Imacar was vragende partij om het zo te doen. Alleen bestaat dan het gevaar dat je elkaar begint te beconcurreren. We zagen Move2Green als speedboot en Imacar als tanker. Beide hebben hun voordelen, maar je zet ze beter niet tegenover elkaar.”

“Het heeft aan beide kanten jaren gekost om in te zien dat de cijfers slechter werden omdat we niet samenwerkten. Maar nu hebben we een goede balans gevonden. Elektrische wagens worden bij Move2Green ondergebracht, terwijl Imacar andere voertuigen vermarkt. Ook fleet en marketing stemmen we beter op elkaar af. Zo gebruiken we de wendbaarheid van de speedboot en de kracht van de tanker om elkaar te helpen.”

Kijk verder dan de centen

Tims belangrijkste les? “Denk óók aan de lange termijn. Zorg dat je een visie hebt die beide partijen onderschrijven. Denk na over hoe je je eigen toekomst ziet in dat geheel. Zo weet je ook veel beter hoe de investeerder jou ziet. Ik dacht daar niet over na. Ik was euforisch, want ik kon groeien. Maar toen het plots minder goed ging, was het zoeken geblazen naar gezamenlijke grond.”

“Ondertussen zijn we er. We hebben een plan voor de komende vijf jaar. Over de verdere toekomst moeten we blijven praten. Dat is niet vreemd: ik ben gehuwd met mijn overnemer. Het is geven en nemen.”