Nood aan meer leveropties en verbod op verplichte accounts voor webshops

Minimaal twee leveringswijzen verplicht

Vanaf 21 september 2024 moeten webshops hun klanten minstens twee verschillende leveringswijzen aanbieden. Welke opties je juist aanbiedt, mag je vrij kiezen, zolang het er minstens twee zijn. Je kan bijvoorbeeld expressleveringen voorzien, leveringen op een bepaald adres of bij een postpunt etc. Dat de verschillende opties een verschillende verzendingskost met zich meebrengen of een andere levertermijn betekenen, is geen probleem. Hecht je belang aan duurzaamheid en transparantie? Dan kan je de milieu-impact van de verschillende leverwijzen aan de klant meedelen. Dit kan  bijvoorbeeld in je algemene voorwaarden.

De bedoeling van deze regel is om consumenten meer keuze en flexibiliteit te bieden over de levering van hun bestelling. 

Op deze regel worden een aantal uitzonderingen voorzien:

• De bepaling is enkel van toepassing indien de levering van de bestelde goederen op Belgisch grondgebied plaatsvindt,
• Het is mogelijk dat je gegronde en objectieve redenen hebt om maar één leveringswijze aan te bieden. Die redenen zijn dan eigen aan de goederen of aan de plaats waar de goederen geleverd of gebruikt zijn. Denken we bijvoorbeeld de levering van verse maaltijden,
• Indien de enige aangeboden leveringswijze bestaat in het ophalen van het bestelde goed in een vestigingseenheid van de onderneming, moeten er geen twee leveringswijzen worden voorzien,
• Ondernemingen die minder dan drie jaar geleden zijn opgericht, moeten niet voldoen aan de vereiste.

Geen verplichting tot aanmaak van een account

De tweede belangrijke nieuwigheid is dat je je klanten niet mag verplichten om een account aan te maken om een aankoop te doen. Consumenten moeten de mogelijkheid hebben om als ‘gast’ te winkelen, zonder dat zij zich eerst moeten registreren.

Deze regel vloeit voort uit een uitspraak van de Finse DPA, die een online retailer veroordeelde tot een boete van 856.000 euro, doordat zij haar klanten verplichtte een account aan te maken vooraleer ze een aankoop konden doen. Deze vereiste strookt niet met het idee van de gegevensminimalisatie. Dit houdt in dat enkel de gegevens die noodzakelijk zijn voor de transactie moeten worden opgevraagd, zoals naam en adres. De overige persoonsgegevens die nodig zijn om een account aan te maken, zijn niet essentieel om een bestelling te kunnen doen, en daarom ook niet in lijn met de privacywetgeving. De persoonsgegevens worden zo onnodig lang bewaard, zeker indien het gaat om een eenmalige aankoop. Het creëren van een account is immers niet strikt noodzakelijk voor een eenmalige aankoop.

Deze uitspraak zal wellicht ook de Belgische praktijk beïnvloeden. Maar uitzonderingen op de regel zijn denkbaar, bijvoorbeeld indien de producten leeftijdgebonden zijn (zoals alcohol of tabak) of identiteitsgebonden (zoals casino’s).

Wat kan wel? Je moet de klanten dus de vrije keuze bieden of ze een account willen aanmaken. Dit kan ook de drempel voor klanten om een aankoop te doen verlagen. 

Conclusie

De nieuwe verplichtingen voor webshops om minstens twee leveringswijzen aan te bieden en om geen verplichte accountaanmaak op te leggen, zijn stappen in de richting van een meer klantgerichte en flexibele e-commerceomgeving. Hoewel deze wijzigingen enkele uitdagingen met zich kunnen meebrengen, bieden zij ook kansen om de klanttevredenheid te verhogen. Win-win dus.