Nog altijd geen vennootschap tussen artsen en niet-artsen mogelijk?
Samenwerken is voor veel artsen een aantrekkelijke manier om specialisaties te bundelen en kosten te delen. Meer en meer zien er samenwerkingsverbanden het licht tussen artsen en niet-artsen, of tussen artsen met verschillende specialisaties. De multidisciplinaire praktijk wint aan populariteit. Maar hoe kan je dit juridisch correct structureren? Kan je hiervoor samen in een vennootschap stappen?
Deontologie …
Vroeger was het deontologisch niet toegestaan dat een niet-arts aandelen had in een artsenvennootschap. Alleen artsen met dezelfde specialisaties konden samenwerken in een vennootschap. De hernieuwde deontologische code van 2018 bepaalt echter niet meer dat vennoten of aandeelhouders van een professionele vennootschap uitsluitend artsen moeten zijn. Eind 2022 versoepelde ook de Nationale Raad van de Orde van geneesheren haar visie hierop.
… versus wetgeving
Maar de Nationale Raad voegde hier een belangrijk - en terechte - kanttekening aan toe: elke arts moet de wet op de gezondheidszorgberoepen naleven. En net daar knelt het schoentje. Samengevat verbiedt de wet dat vennoten en aandeelhouders die gezondheidsberoeper zijn onderling hun erelonen delen. Werk je in multidisciplinair vennootschapsverband en deel je niet alleen de kosten, maar ook je ereloon? Dan stuit je dus op de grenzen van bovenvermelde wet.
Wat betekent dit voor jouw professionele vennootschap?
Vanuit juridisch oogpunt is een professionele vennootschap tussen een arts en een niet-arts, waarbij je niet enkel kosten maar ook erelonen deelt, dus nog altijd wettelijk verboden. Deze samenwerkingsvorm is enkel mogelijk:
- tussen beoefenaars van eenzelfde tak van de geneeskunde;
- die hun activiteiten bestempelen als groepsgeneeskunde.
Belangrijk om te weten: er bestaat geen wettelijke definitie van ‘groepsgeneeskunde’, maar er zijn wel aanknopingspunten te vinden in de rechtspraak en rechtsleer. Betrek dus zeker een jurist bij de opzet van je samenwerkingsvorm.
Voor een multidisciplinaire kostenvennootschap, waarbij enkel kosten worden gedeeld, vormt de samenwerking tussen artsen en niet-artsen geen enkel probleem, zowel op deontologisch als juridisch vlak. Hier deel je immers geen erelonen.
Conclusie
Ondanks de versoepelde deontologische spelregels en houding van de Orde van geneesheren, is de multidisciplinaire vennootschap voor artsen nog steeds een no go. Let altijd goed op dat je de juridische grenzen respecteert. Deel je je ereloon ondanks een wettelijk verbod? Dan riskeer je niet enkel een geldboete, maar ook een burgerlijke en administratieve sanctie.
Benieuwd welke samenwerkingsvorm voor jou het meest geschikt is?
Laat je bijstaan door één van onze experten, zij helpen je graag.
